Hoi! goed dat je er bent!
De pijn van geen trein
Ik weet nog precies hoe het ging. Linda zat rechts van me, Laurens links. De digitale computerklok op de powerpointpresentatie over de universiteitsbieb stond op 15.02. Het college was over, we hadden weekend! As merrily as we could stapten we de bus in, onderweg het van University College naar het centraal station. Twee haltes voor aankomst zegt Laurens de later zeer gehate woorden: ,,Oh ja, ik moet nog even brood halen bij de Albert Heijn, loop je even mee?” Onwetend als ik was zei ik ,,ja, prima”, en we stapten uit. We deden vervolgens wat boodschappen en liepen richting het station. Door de boodschappen had ik mijn trein gemist, maar gelukkig zou ik niet zo lang hoeven te wachten op de volgende.
Maar op het perron staande, bleef de trein zich verstoppen en ik weet nog dat ik dacht: Heb ik weer, een kwartier vertraging op vrijdagmiddag! Maar het idee dat het weekend was, zorgde ervoor dat ik opgewekt bleef. Het werd steeds drukker op het station, en toevallig vertelde een andere reiziger (ik denk dat hij Sjefke heette) dat er ergens brand was in een seinhokje, en dat er daardoor voor minimaal een uur geen treinen reden vanaf en naar Utrecht centraal. Leve de mobiele telefoons met internet, en drie hoeraatjes voor de NS die ons zo goed op de hoogte hield!
Dan maar met de bus naar station Driebergen-Zeist, en vandaar met de trein naar Arnhem, dachten Laurens en ik tegelijk. Helaas waren we niet de enigen die tot die conclusie kwamen en was daarom proppen geblazen in de bus. Laurens keek zijn ogen uit naar al het vrouwelijk schoon dat (Waarschijnlijk ongewild) op schoot kwam zitten door de drukte. Tot drie keer toe begon hij een praatje in de hoop op een date, maar drie keer faalde hij omdat er al een andere knul in het spel was. Hoe dan ook, het was een kostelijk schouwspel. We waren ondertussen op het station aangekomen maar ook in Zeist reden geen treinen,…. Dan maar verder naar Veenendaal de klomp!...met de bus!
Ook deze bus zat weer bomvol, maar dan zonder bom want die slaat eigenlijk nergens op. De reis duurde behoorlijk lang en het werd daarom nogal warm in de bus. Omdat mensen wat frisse lucht wilden, drukten ze bij elke halte op de stopknop, waardoor elke halte de deur open ging, maar niemand uitstapte, dit tot ergernis van de verder niet onvriendelijke buschauffeur. Uiteindelijk kwamen we aan op De klomp, maar ook daar geen treinen. Dit hadden we ook eigenlijk niet verwacht, maar we hoopten wel op een trein naar Ede! Uiteraard, want dat past gewoon op zo’n avond, was dit niet het geval, en moesten we terug naar Veenendaal Centrum, en vandaar naar Ede!
Zo gezegd, zo gedaan, zullen we maar zeggen. Onderweg wat drankjes, saucijzenbroodjes en vooral veel flauwe grapjes, maar onze opzet was geslaagd! Ede werd bereikt, en omdat daar ook geen treinen reden (Joost en Sjefke mogen weten waarom) moesten we daar ook weer lang wachten op een bus naar Utrecht! Gelukkig schoot de NS ons toen wel te hulp, met het inzetten van extra bussen! Dat scheelde ons de helft van de wachttijd, en 20 minuten laten kwamen we in een verlaten Arnhem aan.
In Arnhem scheidde onze wegen. Laurens richting Nijmegen, ik richting Beekbergen. Met de bus uiteraard;) Om 22.03 kwam ik thuis aan. Dat betekent dat ik over een reis van 67 kilometer 7 uur had gedaan! Dat is dus een gemiddelde snelheid van ongeveer 9,5 km p/u. Met die cijfers in mijn hoofd stapte ik in Beekbergen uit de bus, mompelend concluderend: Met de fiets was ik sneller geweest…
Reisinformatie: <University college Utrecht –Centraal station Utrecht><Centraal station Utrecht-Driebergen-Zeist> < Driebergen-Zeist- Veenendaal de Klomp> < Veenendaal de Klomp- Veenendaal centrum> <Veenendaal centrum-Ede-Wageningen> < Ede-Wageningen- Arnhem Centraal> < Arnhem Centraal – Beekbergen!!!!>
Chaos in Stripservice!
Burnie Goes Brittain! + Burns Helden: Het Ryan-air mannetje!
Afgelopen weekend ben ik voor het eerst in mijn leven naar Engeland geweest! En niet zomaar naar Engeland, maar wel naar een van de mooiste attracties van het land: Anice :D. Om haar te bezoeken moest ik in Cambridge zijn. Via een gunstig geprijsd retourtje via Ryan Air is dat natuurlijk niet zo’n probleem. Mijn vader en zwager brachten met zaterdagavond naar Düsseldorf-Weeze. Ik was wat aan de vroege kant en had nog dik een uur voor de Gates open gingen. Gelukkig weten ze in Duitsland wel wat van mij, en hadden ze (al dan niet speciaal voor mijn vlucht;) Grolsch te koop, en het Duitse voetbal op staan. Op die manier had ik toch nog een beetje een relaxed zaterdagavond gevoel! Rond kwart over 9 ’s avonds vloog ik over het kanaal richting London- Stansed; heel gaaf om de Britse kust zo mooi verlicht te zien! Vanwege het uurtje tijdsverschil kwam ik eerder aan dan ik vertrok, dus ik had nog wel een mooi stukje avond voor me!
De trein bracht me in ongeveer een half uur van het vliegveld naar Cambridge waar Anice precies op tijd aankwam om mij te verwelkomen! :D Daarna samen in de bus naar Glebe Road, waar haar ‘tijdelijke casa’ staat. De eerste avond bestond natuurlijk vooral uit bijbabbelen, een huisrondleiding en vooral ook chillen met een wijntje:D!
De volgende ochtend naar de kerk geweest (wat begint die daar heerlijk laat!!) en enkele matties van Anice ontmoet;) Wel erg leuk om alles en iedereen eventjes te zien, want ik had daar natuurlijk nog totaal geen beeld bij. Na de dienst kon ik Cambridge wat beter leren kennen en ’s avonds hebben we heerlijk gekookt! De dag daarna was het de beurt aan London,…. baby!
Per trein arriveerden we rond een uur of elf in het hartje van London, Bernard Street, wat mij betreft toch een van de mooiste straatjes van de hoofdstad. Minimaal een half uur daarna (Thanks to our map-reading skills) kwamen we aan bij het British Museum. Voor mij natuurlijk razend boeiend, maar ook Anice vond het stiekem leuker dan ze vooraf had verwacht;)! Dit was ook direct het culturele hoogtepunt van de dag; toen we naar buiten stapten was het lunchtijd en keek een gezellige pub ons verleidelijk aan! Nadat we onze Burger & Beer op hadden gingen we weer door, op zoek naar andere hoogstaande London-spots zoals Piccadilly Circus, National History Museum, Harrots, etc. Dit natuurlijk afgewisseld met koffie/wafel-momentjes en wat shopping activiteiten. Aan het eind van de dag kwamen we weer in Shakespeare’s Head terecht, voor een lekkere maaltijd, alvorens we weer terug naar Cambrigde gingen.
Op dinsdag hadden we in tegenstelling tot de eerste twee dagen behoorlijk slecht weer; echt een lekker niets-doe dagje! Naja, niet helemaal niets natuurlijk; lekker uitslapen, Scones en chocolade koekjes bakken, en eventjes lekker voor de tv hangen! Later op de middag klaarde het wat op en konden we toch nog weer even het centrum in voor onze laatste boodschappen en souvenirtjes;)! Daarna natuurlijk weer uit eten en zo ’n laatste avond vooral niet vroeg gaan slapen natuurlijk! Achteraf heb je daar altijd spijt van, maar het was gewoon te gezellig! De volgende ochtend is 03.45 dan wel erg vroeg… Hmm, dat was een ochtendje met hele gemengde gevoelens, want eigenlijk zou ik natuurlijk nog graag een week blijven, maar dat gaat natuurlijk niet. Na veel knuffels en via Taxi en trein kwamen we weer op het vliegveld aan waar gelukkig een enorme kop koffie klaarstond om ons wakker te houden. Bij het inchecken stond een Ryan-mannetje te wachten, met een enorm goed humeur, zo goed zelfs dat ik hem absoluut wil promoveren tot een van Burns Helden: helaas had hij geen naambordje oid, dus hij gaat de boeken in als het Ryan-air mannetje. Deze man begroette de passagiers wel zo enthousiast en gemeend dat iedereen er echt met een grote smile voorbij liep, en dat om een uur of 5 op een koude donkere ochtend! Dan heb je volgens mij het incheckwerk tot een kunst verheven. En hoewel ik hem maar een paar minuten aan het werk heb gezien, zou ik hem direct op mijn verjaardag uitnodigen, ware het niet dat dit een beetje raar zou zijn!!
De terugreis was verder vrij vervelend want we waren bijna te laat (we stonden voor de verkeerde gate, ook een vliegtuig dat op exact dezelfde minuut naar Düsseldorg vloog) En daardoor had ik een rotplek waarbij mijn benen opgevouwen in mijn nek lagen, en er een baby iets te veel jankte om het een aangename reis te noemen. Moe en bleek kwam ik ’s ochtends aan de overkant van het kanaal aan; joehoe!! Op naar Utrecht voor twee Colleges!
STRIPSERVICE: FOKKE & SUKKE
Bernhard in Pauw en Witteman
In een spraakmakend interview, gisteren bij Pauw en Witteman weidde Bernhard uit over een groot schandaal in de zuivelindustrie. De discussie begon toen Jeroen Pauw uit het niets verkondigde dat hij het flauw vond dat je, na het consumeren van zuivelproducten van diverse A-merken, relatief weinig kans hebt op nakomelingen met een scheve seksuele aard.
Bernhard knikte instemmend en vertelde vervolgens dat Pauw klinkklare onzin uitkraamde. Witteman fronste zijn wenkbrauwen, maar zei verder niets en knabbelde verder aan zijn thuisgesmeerde volkoren boterham met kaas. Dit schoot Bernhard dan weer in het verkeerde keelgat en deponeerde de stelling dat ‘Kaas grote onzin is’. “Kaas is iets dat wij allemaal kennen, maar feitelijk onjuist is. Kaas bestaat theoretisch wel, maar in de praktijk zie je vaak dat kaas een vorm is van opgeklopte wegenbelasting. Demissionair minister van Verkeer en iets met water Kameel Eurlings, die ook in de uitzending was vanwege de aankoop van drie privéschildpadden met overheidsgeld, beaamde dit en wees verder op het feit dat vooral de grotere scheddar-kazen onvolledige documenten voorleggen. Eurlings: ,,Het zit hem dus niet zozeer in de Edammers en Gouda’s , hoewel je ook daar ziet dat de 40+ varianten niet altijd even constant zijn met het verlenen van broodnodige informatie.
Het kaasbolletje werd gisteravond dus aan het rollen gebracht, en een ochtend later ligt de hele zuivelproductie stil. Albert Heijn stopt per direct met de verkoop van zuivel, en de supermarktketen wordt daarin gesteund door de fanatieke aanhang van de Euroshoppers. Hoewel er officieel nog geen sprake is van een link tussen de kaas- en bijvoorbeeld de melkbranche, zijn ook de melkpakken uit de schappen gehaald. Yoghurt en consorten zijn vrijgesproken door het Openbaar Ministerie wegens gebrek aan bewijsmateriaal. Het onderzoek naar Karnemelk loopt nog.
bron: Gazet van Burnie.
